The one who says:I love you آن که می گوید : دوستت می دارم

امروز روز ابراز عشق است و به نظر من رسم خوبی است و چرا هم که نه؟ روزی که هر کدام از ما به نوعی به عزیزانمان یادآوری کنیم که دوستشان داری و حضورشان قلب ما را به تپیدن وادار می کند. اگر چه که با نظر خیلی ها هم موافق هستم که این روزها و نام گذاریها توسط بازار برای مردم دیکته می شود و هدف فقط فروش و در آمد است…از زمانی که غربت نشین شده ام این مسئله را بهتر و پر رنگتر لمس می کنم. از کنار مغازه ها که رد میشوم همیشه آگهی و یاد آوریی برای خرید بیشتر هست . از هالوین شروع می شود تاااااااااااااااااااا تابستان. اما از طرفی هم یاذ آوری عشق و دوست داشتن احتیاجی به هزینه کلان کردن ندارد…زبان شیرین می خواهد و غرور کم! و همین ما را بس باشد. پس همین جا به شمائی که به بلاگ من سر می زنید می گویم که من آدمی هستم عاشق و همه شما را دوست میدارم هر چند گاهی هم خنیاگر غمگینی می شوم و آوازم را از دست می دهم.بیاد احمد شاملو و آواز قشنگ سهیل نفیسی

www.shamlu.com

Yalda, A night to celebrate یلدا.شبی برای جشن گرفتن

Yalda

Significance of winter solstice in Persian culture

By Massoume Price
December 8, 1999
The Iranian

Yalda, a Syric word imported into the Persian language by Syric Christians means birth (tavalod and meelaad are from the same origin). It is a relatively recent arrival and refereed to the “Shab e Cheleh” festival, a celebration of Winter solstice on December 21st. Yalda, forty days before the next major Persian festival “Jashn e Sadeh”, has been celebrated in countless cultures for thousands of years. The ancient Roman festivals of Saturnalia (God of Agriculture, Saturn) and Sol Invicta (Sun God) are amongst the best known in the Western world.

In most ancient cultures, including Persia, the start of the solar year has been marked to celebrate the victory of light over darkness and the renewal of the Sun.

The Persians adopted their annual renewal festival from the Babylonians and incorporated it into the rituals of their own Zoroastrian religion. The last day of the Persian month of “Azar” is the longest night of the year, when the forces of Ahriman are assumed to be at their peak. While the next day, the first day of the month of “Day” known as “Khoram rooz” or “Khore rooz” (the day of the sun) belongs to Ahura Mazda, the Lord of Wisdom. Since the days are getting longer and the nights shorter, this day marks the victory of the sun over darkness. The occasion was celebrated in the festival of “Daygan” dedicated to Ahura Mazda, on the first day of the month of “Day”.

Fires would be burnt all night to ensure the defeat of the forces of Ahriman. There would be feasts, acts of charity and a number of deities honoured and prayers performed to ensure the total victory of the sun that was essential for the protection of winter crops. There would be prayers to Mithra (Mehr) and feasts in his honour, since Mithra is the Eyzad responsible for protecting “the light of the early morning”, known as “Havangah”. It was also assumed that Ahura Mazda would grant people’s wishes.

The Egyptian and Persian traditions merged in ancient Rome, in a festival dedicated to the ancient god of seedtime, Saturn. The Romans exchanged gifts, partied and decorated their homes with greenery. Following the Persian tradition, the usual order of the year was suspended. Grudges and quarrels would be forgotten and wars interrupted or postponed. Businesses, courts and schools were closed. Rich and poor became equal, masters served slaves, and children headed the family. Cross-dressing and masquerades, merriment of all kinds prevailed. A mock king, the Lord of Misrule, was crowned. Candles and lamps chased away the spirits of darkness.

It is not clear when and how the world “Yalda” entered the Persian language. The massive persecution of early Christians in Rome brought many Christian refugees into the Sassanid Empire and it is very likely that these Christians introduced and popularized “Yalda” in Iran. Gradually “Shab e Yalda” and “Shab e Cheleh” became synonymous and the two are used interchangeably. With the conquest of Islam the religious significance of the ancient Persian festivals was lost. Today “Shab e Cheleh” is merely a social occasion, when family and friends get together for fun and merriment. Different kinds of dried fruits, nuts, seeds and fresh winter fruits are consumed. The presence of dried and fresh fruits is reminiscence of the ancient feasts to celebrate and pray to the deities to ensure the protection of the winter crops.

To read more please go to: http://www.iranian.com/History/1999/December/Yalda/

شب یلدا. شبی برای جشن گرفتن

برای من شخصا این شب یاد آور روزگاری خوش است. روزگاری که تمام فامیل دور هم جمع می شدیم به همراه یکدنیا صفا و خلوص نیت…می گفتیم و می خندیدیم و می خوردیم تا پاسی از شب. دل شاد بودیم و شاداب. یادش بخیر…برای من از وقتی که ساکن غربت شده ام باز هم این شب عزیز است و همیشه سعی کرده ام دوستانم را دور هم جمع کنم تا تافالی به حافظ بزنیم و اناری بخوریم و یاد ایران باشیم و میراث فرهنگی غنی که داریم. اما امسال بعد از سالیان سال در این شب مادرم و مادر بزرگم در کنارم هستند و در ایران برادرم و پدرم جشنی بر پا کرده اند بیاد آن روزها…ما اینجا بیاد آنها و آنها بیاد گذشته ها…که همین یادها است که ما را انسان می کند و بقولی اشرف مخلوقات

در ضمن مطلب بالا را برای آشنائی بیشتر دوستان غیر ایرانی ام گذاشتم که با مطلب فارسی از دل بر آمده ام بکلی متفاوت است. ترجمه احوالات درونی ام به زبانی غیر فارسی همچنان برایم مشکل است

The Cage قفس

مدتی است که مطلب جدیدی ننوشته ام…دوست دارم بنویسم اما گاهی از کلمات خالی هستم…افکار جوراجور دارم و دائم به یک گفتگو درونی مشغولم اما زمان نوشتن که می رسد ذهنم خشک می شود!!!به وبلاگهای مورد علاقه ام سر می زنم و آنها هم این روزها با تاخیر می نویسند و دوستی به جای هر کلامی یک شعر گذاشته و من هم به دنباله روی از او همین کار را خواهم کرد که گاهی شعر بهترین نوع بیان احساسات است. بخشی از شعری را می نویسم ازاحمد شاملو

قفس

قفس این قفس این قفس

پرنده

در خواب اش از یاد می برد

من اما در خواب می بینمش

که خود

به بیداری

نقشی به کمال ام

…از قفس

It’s been a while since I wrote here…I like to write and be read but some times finding a subject troubles me. There are no words for me to express how I feel.

Just had a quick look at the other blogs I check regularly and found out they are up dating on a slow pace as well.A dear friend of mine has chosen to print a poem instead of writing about her own feelings/thoughts. I decided to do the same however the peom is in Farsi and it is not possible for me to translate it but if you are interested you can check the poet’s official web site with some translations. Sadly the poem above is not to be found on the web site.I have chosen a poem by Mr Ahmad Shamlu one our most famous contemporary poets who passed away in year 2000.

www.shamlu.com

Am I thin skinned? آیا من هم یک پوست نارک هستم

I dream…من خواب می بینم

طبق قراری که با دوست جون جونی ام گذاشتیم هر هفته سه طرح برای دل خودمون می زنیم تا به این تنبلی و بی هدفی مزمن که گریبانگیر ما شده در دیار غربت بایان بدهیم. قرارمون خوب بیش می ره و هر هفته با هم طرح رد و بدل می کنیم و اینبار تصمیم گرفتیم که هر ماه یک کار را برای نمایش در بلاگمون درنظر بگیریم تا دوستان هم نظر بدهند. طرحی که در بائین آمده کار انتخابی من است برای این ماه. در مورد خوابی است که چندی بیش دیدم…فکر می کنم موضوع خواب واضح باشد. شما چه فکر می کنید؟ آیا کسی تعبیر خواب بلده؟ به من کمک کنید!!! راستی برای دیدن کارهای دوستم به بلاگش سر بزنید
www.mahsatodd.blogfa.com

My best friend and I have decided to exchange 3 drawings per week and our new thing is to choose one drawing a month to appear on our weblogs. In the hope of our blog readers would participate and let us know what they think.

If you would like to see my friend’s drawings please follow the link below:

www.mahsatodd.blogfa.com

And here is my drawing of the month…its about a dream, I had a while ago…I guess the content of the dream is quite obvious. By the way does any one knows how to interpret dreams? I need help in this field.

Virtual Friendships دوستی های مجازی

این روزها بیشتر وقتی که در اینترنت صرف میکنم برای خواندن بلاگهای جذاب ایرانی است. برایم به شدت جذاب است…نوع نوشتنشان در واقع از جنس گپ زدنهای دوستانه است و من در این مدت کم حس می کنم با کلی آدم جدید دوست شده ام و گاهی با شوق براشون پیغام می گزارم و کمی بعدتر به خودم می آیم *که چی؟حالا حس برت داشته؟این حس آشنائی تو کاملا یک طرفه است* و مسیر ذهنم تغییر می کند و یاد عشقهای آتشین دوران نوجوانی می افتم که خیلی بسیار زیاد یک طرفه بودند!!! حس جالبی نبود و نیست انگار که آدم همیشه در انتظار یک معجزه است و ته قلبت می دانی که مضبوهانه است اما اصرار داری که به ندای ته قلبت فکر نکنی. عجیبه نه؟ حالا دوستیهای مجازی جای عشقهای خیالی را گرفته. با خواندن اعترافات دربلاگ آقای نیستانی بشدت تحت تاثیر قرار گرفتم به حدی که از تصویر معشوق تازه ایشان طرحی زدم که برایم یادآور روزهای گذشته است

These days I spend a lot of time on the net reading the quite interesting Iranian blogs. Most of them are written in a very simple style almost as intimate as the way we write or speak to our close friends. After a while I feel like I know these people and count them as my friends. Have to admit that sometimes I get carried away and leave them a heartfelt comment. They never get back to me because they don’t know me!!! And they are used to/fed up with nonsense comments from strangers.I just caught myself thinking about these people and the one way relationship we are forming! These thoughts reminded me of my early teenage crushes on much older guys…and my desperation for their attention/affection.No doubt that these virtual friendships are as bizarre as those teenage crushes. But still they mean something to me…I really enjoy reading them. They make my day in the most strange way!!!

Several days ago I read a confession about a new found love on Mr. Neyestani’s blog (www.sainttouka.blogfa.com). There was a picture of his new beloved and I couldn’t help myself, had to make a sketch…she is so beautiful.

طرحهای روزمره Daily sketches

با دوستم قرار گذاشتیم هفتگی سه تا طرح/خط خطی بزنیم و با هم رد و بدل کنیم تا بلکه از این خواب عمیق نجات پیدا کنیم و به فعالیتهای مفید برای خودمون بیفتیم. طبق تمام قول و قرارهایی که با خودم و بقیه می گذارم شروع کار برایم با یک مقاومت بیخود و بی دلیل همراه است و همیشه سعی ام بر این است که یک جوری از زیرش در برم!!!! خیلی عجیبه نه؟به هر حال دیروزاینترنتم کار نمی کرد و در حالیکه در خانه حبس بودم (چون می بایست برای تعمیر کار آب گرمکن منتظر می ماندم که بی آید ) مدادم را تیز کردم و رفتم تو کار خط خطی که البته هنوز ادامه دارد و نتیجه جمعه مشخص می شود. من الان چندین سال است که دفتری دارم که خوابهاو خیالات و احساساتم را در آن ثبت می کنم در واقع یک محرم اسرار گاهی خوشیها ثبت می شوند و اغلب ناخوشیها و دل خوریها و اما و اگرها. خوبیش به اینه که هر وقت برای جایی طرح کم بیارم سریع دفترم را ورق می زنم و 100 ها طرح می زند بیرون(به نظرم این دفترها شاید تنها دستاورد دوران تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد به حساب بی آید). حالا امشب برای این پست طرح خاصی در نظر ندارم و می روم سراغ دفتر و بقولی تفالی میزنم ببینم چی از راه می رسد. شما می توانید طرح انتخابی برای این پست را در پائین ببینید

My friend and I have promised to exchange three sketches per week in the hope of waking up from our constant day dreaming status.

How ever bizarrely I find myself resisting to the whole idea (have to say I am the one who came up with the idea in the first place!!!).

Anyway yesterday my internet connection was down and I had to do something while waiting for the engineer to come and fix the boiler. so the best thing I managed to do was to sharpen up my pencil and sketch in my little book…It feels great to be able to work for several hours and to see the progress.

You will see the improved results by Friday

I call my sketch book my dream diary which I have been keeping for sometime now. These little sketch books work as my agony Aunt and I put all my dreams, reflections and fears in to it(most probably the best thing I got out of studying MA in Illustration and Animation!!!).

For this post I have no specific art work to display so will have a flick through my dream diary…(you can see the chosen image for this post below).

 

طرحهای روزمره Daily sketches

احساس خوب Feeling good

احساس خوب Feeling good

امروز با حس خوبی از خواب بیدار شدم گر چه که خوابهای خوبی نمی دیدم اما دیدم به دنیا کمی خوشبینانه تر است. برای همین کاری را که به نمایش می گذارم سرشار ار انرژی مثبت است. زمانی که روی این بروژه کار میکردم خیلی احوالاتم دگرگون بود. روزهای آخر قبل از بروژه بود و من به شدت نگران بودم که آیا قبول خواهم شد یا نه….این بانوی آبی حضور بیدا کرد و من را نجات داد بس به این امید که او بتواند برای شما هم ارمغان خوبیها باشد

Today I am feeling good. I just had a good feeling since I woke up even though I didn’t have any pleasant dreams.

The image I have chosen for today belongs to almost five years ago when I was working hard for my final masters’ project and was not feeling very positive. I was anxious and worried sick and didn’t know if I would pass or not.

Suddenly this blue lady appeared and she became one the main attractions on my final show!

Just by looking at her I get an injection of positive energy and feeling good.Only hope she will bring the same to you.