The one who says:I love you آن که می گوید : دوستت می دارم

امروز روز ابراز عشق است و به نظر من رسم خوبی است و چرا هم که نه؟ روزی که هر کدام از ما به نوعی به عزیزانمان یادآوری کنیم که دوستشان داری و حضورشان قلب ما را به تپیدن وادار می کند. اگر چه که با نظر خیلی ها هم موافق هستم که این روزها و نام گذاریها توسط بازار برای مردم دیکته می شود و هدف فقط فروش و در آمد است…از زمانی که غربت نشین شده ام این مسئله را بهتر و پر رنگتر لمس می کنم. از کنار مغازه ها که رد میشوم همیشه آگهی و یاد آوریی برای خرید بیشتر هست . از هالوین شروع می شود تاااااااااااااااااااا تابستان. اما از طرفی هم یاذ آوری عشق و دوست داشتن احتیاجی به هزینه کلان کردن ندارد…زبان شیرین می خواهد و غرور کم! و همین ما را بس باشد. پس همین جا به شمائی که به بلاگ من سر می زنید می گویم که من آدمی هستم عاشق و همه شما را دوست میدارم هر چند گاهی هم خنیاگر غمگینی می شوم و آوازم را از دست می دهم.بیاد احمد شاملو و آواز قشنگ سهیل نفیسی

www.shamlu.com

Dastan Ensemble in Concert گروه دستان در کنسرت

چند شب پیش به دیدن کنسرت گروه دستان با همکاری همایون شجریان رفتیم. مثل همیشه عالی بود و با تمام وجود لذت بردم. انتخاب اشعار بسیار بجا و هوشمندانه و فکر شده بود. در نتیجه تاثیرشان دو چندان بود. اشعار ترکیبی از کارهای بزرگان شعر بود و شاعران نو که به نظر من به خوبی توانستند در عرض چند ساعت فرهنگ غنی شعر ما را معرفی کنند . همکاری گروه با هم بسیار دوستانه و دلنشین است و همایون شجریان الحق خوب درخشید در آخر هم شعری فوق العاده زیبا از سیاوش کسرائی اجرا کردند بنام *وطن* که تمام تار و پود مرا به لرزه درآورد. شعر از عشق به وطن میگفت از زبان شخصی غربت نشین. برای من انگار حرف دل می زد. بسیار لطیف و زیبا بود .هنگام اجرا برنامه تعداد نسبتا زیادی خارجی هم حضور داشتند و من در هر فرصتی نگاهی به احوالاتشان می کردم همگی غرق در شگفتی بودند. بسیار خوشنود بودم اما با خودم گفتم که افسوس اینها از معنای این اشعار غافل هستند. موسیقی مقوله جذابی است چون ارتباطی مستقیم با روح آدمی دارد.

آن شب بیادم آمد که در ایران که بودم بشتر به موسیقی غیر ایرانی گو ش می دادم (گر چه همیشه لذتی خاص از موسیقی سنتی خودمون می بردم) اما صدای بر آمده از اتاقم بیشتر موسیقی غیر ایرانی بود تا اینکه غربت نشین شدم و جالب اینکه دیگر هیچ کششی به موسیقی غیر ایرانی ندارم و تمام لحظاتم با موسیقس سنتی خودمون پر می شود. برای خودم هم این مطلب خیلی جالب است اما گمانم بر این است که در ایران که بودم روحیه جستجو گرم بدنبال هوایی تازه بود چون همه وجودم از ایران و ایرانی بودن اشباع بود نیازی به دریچه ایی داشتم که هوایی تازه برایم بیاورد. اما اینجا کاملا کم می آورم و همین مو سیقی است که به من یاد آوری می کند که کی هستم و به کجا تعلق دارم و به نوعی روحم را سیراب می کند و آرامش می بخشد. برخی هم معتقدند که این تغییر درواقع تاثیر عوارض شناسنامه است. قضاوت با شما. برای اطلاعات بیشتر به سایت این گروه ناب مراجعه کنید:

www.dastan.net

Couple of nights ago I watched Dastan Ensemble in concert once more and as usual I really enjoyed their unique performance. To me they are one of the best Iranian traditional music ensemble, a very good example of what Iranian music is about. Unlike so many others they are cheerful and full of life, they always come up with new melodies and try to introduce new ways of  composing and performing.

In this performance they had chosen the lyrics/poems very insightfully, a mix of old and modern poetry. It is a shame that the non Iranian audience couldn’t understand the poems as if they did I am sure they were even more enchanted.As one could read in their leaflet : “Persian poetry is a shared cultural heritage that is also an expression of real life. For example the Divan of Hafiz is in every home. It is a book of wisdom that people consult, love and recite.

In the middle east, music and poetry are inextricable linked. Both contain melody, rhythm, tonality and silence.Poetry is nurtured by rhythm and the magical sound of music, while music is nurtured by succinctness and tangible structure of poetry.”

Persian traditional music like all other traditional music comes from the heart and reaches for your soul, it captures your soul and nurtures it. Dastan ensemble is one of a kind…hope you could be there to witness them play their magic on your soul.

Yalda, A night to celebrate یلدا.شبی برای جشن گرفتن

Yalda

Significance of winter solstice in Persian culture

By Massoume Price
December 8, 1999
The Iranian

Yalda, a Syric word imported into the Persian language by Syric Christians means birth (tavalod and meelaad are from the same origin). It is a relatively recent arrival and refereed to the “Shab e Cheleh” festival, a celebration of Winter solstice on December 21st. Yalda, forty days before the next major Persian festival “Jashn e Sadeh”, has been celebrated in countless cultures for thousands of years. The ancient Roman festivals of Saturnalia (God of Agriculture, Saturn) and Sol Invicta (Sun God) are amongst the best known in the Western world.

In most ancient cultures, including Persia, the start of the solar year has been marked to celebrate the victory of light over darkness and the renewal of the Sun.

The Persians adopted their annual renewal festival from the Babylonians and incorporated it into the rituals of their own Zoroastrian religion. The last day of the Persian month of “Azar” is the longest night of the year, when the forces of Ahriman are assumed to be at their peak. While the next day, the first day of the month of “Day” known as “Khoram rooz” or “Khore rooz” (the day of the sun) belongs to Ahura Mazda, the Lord of Wisdom. Since the days are getting longer and the nights shorter, this day marks the victory of the sun over darkness. The occasion was celebrated in the festival of “Daygan” dedicated to Ahura Mazda, on the first day of the month of “Day”.

Fires would be burnt all night to ensure the defeat of the forces of Ahriman. There would be feasts, acts of charity and a number of deities honoured and prayers performed to ensure the total victory of the sun that was essential for the protection of winter crops. There would be prayers to Mithra (Mehr) and feasts in his honour, since Mithra is the Eyzad responsible for protecting “the light of the early morning”, known as “Havangah”. It was also assumed that Ahura Mazda would grant people’s wishes.

The Egyptian and Persian traditions merged in ancient Rome, in a festival dedicated to the ancient god of seedtime, Saturn. The Romans exchanged gifts, partied and decorated their homes with greenery. Following the Persian tradition, the usual order of the year was suspended. Grudges and quarrels would be forgotten and wars interrupted or postponed. Businesses, courts and schools were closed. Rich and poor became equal, masters served slaves, and children headed the family. Cross-dressing and masquerades, merriment of all kinds prevailed. A mock king, the Lord of Misrule, was crowned. Candles and lamps chased away the spirits of darkness.

It is not clear when and how the world “Yalda” entered the Persian language. The massive persecution of early Christians in Rome brought many Christian refugees into the Sassanid Empire and it is very likely that these Christians introduced and popularized “Yalda” in Iran. Gradually “Shab e Yalda” and “Shab e Cheleh” became synonymous and the two are used interchangeably. With the conquest of Islam the religious significance of the ancient Persian festivals was lost. Today “Shab e Cheleh” is merely a social occasion, when family and friends get together for fun and merriment. Different kinds of dried fruits, nuts, seeds and fresh winter fruits are consumed. The presence of dried and fresh fruits is reminiscence of the ancient feasts to celebrate and pray to the deities to ensure the protection of the winter crops.

To read more please go to: http://www.iranian.com/History/1999/December/Yalda/

شب یلدا. شبی برای جشن گرفتن

برای من شخصا این شب یاد آور روزگاری خوش است. روزگاری که تمام فامیل دور هم جمع می شدیم به همراه یکدنیا صفا و خلوص نیت…می گفتیم و می خندیدیم و می خوردیم تا پاسی از شب. دل شاد بودیم و شاداب. یادش بخیر…برای من از وقتی که ساکن غربت شده ام باز هم این شب عزیز است و همیشه سعی کرده ام دوستانم را دور هم جمع کنم تا تافالی به حافظ بزنیم و اناری بخوریم و یاد ایران باشیم و میراث فرهنگی غنی که داریم. اما امسال بعد از سالیان سال در این شب مادرم و مادر بزرگم در کنارم هستند و در ایران برادرم و پدرم جشنی بر پا کرده اند بیاد آن روزها…ما اینجا بیاد آنها و آنها بیاد گذشته ها…که همین یادها است که ما را انسان می کند و بقولی اشرف مخلوقات

در ضمن مطلب بالا را برای آشنائی بیشتر دوستان غیر ایرانی ام گذاشتم که با مطلب فارسی از دل بر آمده ام بکلی متفاوت است. ترجمه احوالات درونی ام به زبانی غیر فارسی همچنان برایم مشکل است

The Look (Collaboration 2)

The Look by Maryam Yahiaoui-Doktor (31/7/1992)

He told her one night, he was leaving her.

He said his goodbye and picked up his lot.

As he stepped out of the door she looked at him.

She asked him for a kiss with the look in her eyes.

He looked back, but missed her look.

He walked on getting further from her.

She asked him to kiss her with the look in her eyes.

He still walked on further…

She asked him to kiss her with the look in her eyes.

She asked him to kiss her with the look in her eyes

Brick Sentries (Collaboration 1)

• 

The Brick Sentries  by Maryam Yahiaoui-Doktor (3/4/1995)

The great waves came crashing in, on the castle walls.

With the years of wear and tear, water seeped through from the sea

The repaired and re-repaired foundations shook

She, who lived and ruled there alone, worried

Long ago she’d ordered the thick walls to be built, but now they were giving

They had shook before, but she had them rebuilt, to experience no more hurt.

She had trusted them, they had worked

This latest storm was sudden, though.

Was it because she had peered over the top of the wall and wondered about the days without them?

The risk of it hadn’t came to her mind then

Oh, what was she to do?

It was best to just live as usual and hope for the best.

The storm picked up over night.

The sea hurled water up far beyond the castle walls.

On its way down, the flood washed away the ruins.

In the morning she woke up to fond the walls gone, with the calmest looking sea around it.

Her mind pointed to the ripples, panicking about pain

But her heart sat coolly in its realm and smiled at her man who wanted walls around his domain.

“No need! She shouted through life’s noises.”

همکاری Collaboration

مدتها پیش با دوستی عزیز و شاعر مسلک قرار گذاشتیم که با همکاری هم مجموعه کاری از آثاریکدیگر کار کنیم و به چاپ برسانیم. کار را پیش بردیم اما هنوز فر صت اینکه برای نا شران سختگیر فرستاده شود یافت می نشده است!!!من همچنان امیدوارم و می دانم که روزی این اتفاق خواهد افتاد. اشعار مریم بسیار عاشقانه و احساساتی و زیبا هستند در عین حال از تصویرسازیهای خودم هم راضی هستم که تصمیم گرفتم قضاوت اصلی را ابتدا به شما بسپارم…لطفا با نظرات صادقانه خود ما را یاری کنید

برای خواندن اشعار و نوشته های مریم به وب سایتش سر بزنید: نوشتهای اوتحت نام مایا می باشد
www.mightyquill.com

در پستهای بعدی من نمونه هائی از این همکاری را خواهم گذاشت لطفا دنبال کنید

A while ago my dream friend Maryam and I decided to form a collaboration with our *artistic* talents!! she is quite a sentimental poet and I am a humble illustrator. We have made a small book poetry on love and still haven’t had the chance to send it off to the infamously strict publishers around town. I know in my heart of hearts that this project will kick off some day (most probably when we tucked up enough courage to send it off).

To be honest I am quite happy with what we have came up with however it’s best if you could let us know what you think.

For more information on Maryam’s poetry and other writings please go to the link above and read her stuff under *Maya*.

In my next posts I will be up loading samples of our collaboration please watch this space.

The Cage قفس

مدتی است که مطلب جدیدی ننوشته ام…دوست دارم بنویسم اما گاهی از کلمات خالی هستم…افکار جوراجور دارم و دائم به یک گفتگو درونی مشغولم اما زمان نوشتن که می رسد ذهنم خشک می شود!!!به وبلاگهای مورد علاقه ام سر می زنم و آنها هم این روزها با تاخیر می نویسند و دوستی به جای هر کلامی یک شعر گذاشته و من هم به دنباله روی از او همین کار را خواهم کرد که گاهی شعر بهترین نوع بیان احساسات است. بخشی از شعری را می نویسم ازاحمد شاملو

قفس

قفس این قفس این قفس

پرنده

در خواب اش از یاد می برد

من اما در خواب می بینمش

که خود

به بیداری

نقشی به کمال ام

…از قفس

It’s been a while since I wrote here…I like to write and be read but some times finding a subject troubles me. There are no words for me to express how I feel.

Just had a quick look at the other blogs I check regularly and found out they are up dating on a slow pace as well.A dear friend of mine has chosen to print a poem instead of writing about her own feelings/thoughts. I decided to do the same however the peom is in Farsi and it is not possible for me to translate it but if you are interested you can check the poet’s official web site with some translations. Sadly the poem above is not to be found on the web site.I have chosen a poem by Mr Ahmad Shamlu one our most famous contemporary poets who passed away in year 2000.

www.shamlu.com

Am I thin skinned? آیا من هم یک پوست نارک هستم

The Thin Skinned Exhibition!نمایشگاه پوست نازکها

دیروز به همراه دوستی صمیمی به دیدن نمایشگاهی از آثار چاپ 4 هنرمند جوان رفتیم و بسیار لذت بردم و در عین حال آرزو به دل هم شدم… هیج وقت تصور نمی کردم که با این همه عشق و علاقه به حرفه ام اینقدر دست خالی بمانم. آیا در دنیای هنر شانس نقش بزرگی ایفا می کند یا نه؟ شانس یا بخت و اقبال یا پشتکار و پوست کلفت!!!!برایم همیشه سئوال بوده و هست. پس چطوره که اسم نمایشگاه *پوست نازکها است* نظر شما چیه؟

برای دیدن کارهای دو هنرمندی که من کارهاشون را خیلی پسندیدم به لینکهای زیر بروید

www.katherine-jones.co.uk , www.wuongean.com

Last night I went to an exhibition with a dear friend of mine. The exhibition was collaboration of 4 printmaker artists. I just loved their work especially two of them which I have left their web links above.

They made me wonder…how did they manage to make it into the art world? does luck and fate play a part in all this or is it purely down to hard work and a thick skin?

Why is the exhibition called * Then Thin Skinned* then???

I dream…من خواب می بینم

طبق قراری که با دوست جون جونی ام گذاشتیم هر هفته سه طرح برای دل خودمون می زنیم تا به این تنبلی و بی هدفی مزمن که گریبانگیر ما شده در دیار غربت بایان بدهیم. قرارمون خوب بیش می ره و هر هفته با هم طرح رد و بدل می کنیم و اینبار تصمیم گرفتیم که هر ماه یک کار را برای نمایش در بلاگمون درنظر بگیریم تا دوستان هم نظر بدهند. طرحی که در بائین آمده کار انتخابی من است برای این ماه. در مورد خوابی است که چندی بیش دیدم…فکر می کنم موضوع خواب واضح باشد. شما چه فکر می کنید؟ آیا کسی تعبیر خواب بلده؟ به من کمک کنید!!! راستی برای دیدن کارهای دوستم به بلاگش سر بزنید
www.mahsatodd.blogfa.com

My best friend and I have decided to exchange 3 drawings per week and our new thing is to choose one drawing a month to appear on our weblogs. In the hope of our blog readers would participate and let us know what they think.

If you would like to see my friend’s drawings please follow the link below:

www.mahsatodd.blogfa.com

And here is my drawing of the month…its about a dream, I had a while ago…I guess the content of the dream is quite obvious. By the way does any one knows how to interpret dreams? I need help in this field.